Nordic noir jest pojęciem kojarzącym się z szeroką gamą powieści, filmów fabularnych czy seriali telewizyjnych wywodzących się z krajów nordyckich, a zatem ze Szwecji, Norwegii, Danii, Finlandii i Islandii wraz z obszarami autonomicznymi. Różnorodność tych, nazwijmy je, „tekstów” sugeruje, że gatunek ten definiowany jest przede wszystkim geograficznie. Jednak nordic noir to nie tylko sam region charakteryzujący się surowością klimatu i pięknem krajobrazu: to przede wszystkim nastrój – ponury, ciemny, otwierający się na grozę. To także bohaterowie, którym daleko od ideału, zmęczeni życiem, rozczarowani, borykający się z nałogiem. To charakterystyczny język, stroniący od niepotrzebnych opisów i rozbudowanych metafor.

Autorzy Alexandra i Alexander Ahndoril stworzyli charakterystyczny styl pisarstwa, powołując do życia fikcyjnego pisarza, autora poczytnych powieści z pogranicza kryminału i thrillera, czyli znanego polskiemu czytelnikowi Larsa Keplera. Styl Keplera nie jest stylem ani Alexandry, ani Alexandra, którzy skądinąd piszą również pod własnym nazwiskiem, tylko właśnie Larsa. Autor ten posługuje się językiem logicznym, zwięzłym i efektywnym, bez zbędnego wielosłowia. Kepler jest oczytany i niezwykle drobiazgowy w opisach – przykładowo wie prawie wszystko o broni czy o przeprowadzaniu sekcji zwłok. Jak piszą Ahndorilowie w wywiadzie dla Språktidningen, jego sposób obrazowania nie jest tak do końca typowy dla gatunku. Kepler unika stereotypowych porównań i metafor. Zawsze używa czasu teraźniejszego i jest to charakterystyczna i zamierzona cecha jego stylu. W ten sposób język narracji daje filmowe wręcz odczucie obecności odbiorcy w środku wydarzeń, klatka po klatce. Autorzy zgodnie twierdzą, że to buduje napięcie.

Uczestnicy warsztatu otrzymają z wyprzedzeniem próbkę tekstu oryginalnego do samodzielnego przetłumaczenia na język polski. Podczas spotkania prowadząca krótko opowie o swoich doświadczeniach z przekładem powieści Keplera. Następnie zostaną omówione propozycje przekładu kolejnych fragmentów tekstu. Ze szczególną uwagą pochylimy się nad elementami stwarzającymi największe trudności w przekładzie, budzącymi wątpliwości lub niejasnymi. Przedyskutujemy efekt końcowy: czy udało nam się oddać atmosferę oryginału? Czy przekład i oryginał wzbudzają takie same emocje i skojarzenia? Czy przekład pozostał wierny? W czasie końcowej dyskusji będziemy wspólnie próbować odpowiedzieć na te i inne pytania.

Prowadzenie: Marta Rey-Radlińska

Język: szwedzki

Minimalny wymagany poziom znajomości języka: B1

8 maja (wtorek), godz. 9:00

ul. św. Anny 6, Strefa studencka UJ

Limit osób w grupie: 15

OBOWIĄZUJĄ ZAPISY!

→ Przejdź do formularza rejestracyjnego